2025 itibarıyla küresel AgriTech pazarı 22.5 milyar dolarlık hacmini aşarken, sektörün en büyük meydan okuması fiziksel sınırları aşarak ölçeklenmek olmaya devam ediyor. Özellikle yüksek maliyetli ve hacimli tarım makineleri ile sofistike sulama sistemleri gibi ürünlerin ihracat süreçleri, lojistik, gümrük ve yerinde kurulum gibi operasyonel darboğazlarla yavaşlıyor. Ancak artırılmış ve sanal gerçeklik (XR) teknolojileri, bu denklemi temelden değiştirerek ürün demosunu, müşteri eğitimini ve satış sonrası desteği coğrafyadan bağımsız hale getiriyor. Artık Hollanda’daki bir serayı veya Brezilya’daki bir soya fasulyesi tarlasını ziyaret etmek için binlerce kilometre seyahat etmek yerine, potansiyel alıcılar bu deneyimi kendi ofislerinden veya arazilerinden yaşayabiliyor.
Bu yeni modelin merkezinde, ürünlerin fotogerçekçi dijital ikizlerini oluşturan ve bunları AR/VR başlıkları aracılığıyla müşterinin gerçek veya sanal ortamına yansıtan platformlar yer alıyor. Örneğin, bir İspanyol çiftçi, AR gözlüğüyle kendi tarlasında yürürken, Türk bir mühendisin uzaktan kontrol ettiği tam ölçekli bir otonom traktörün sanal projeksiyonunu inceleyebiliyor; traktörün araziye uyumunu, dönüş yarıçapını ve ekipman entegrasyonunu canlı olarak test edebiliyor. Aynı şekilde, Mısır’daki bir tarım kooperatifinin teknik ekibi, yeni bir damla sulama sisteminin bakımını, şirketin merkezindeki bir uzmanın rehberliğinde, tamamen sanal bir eğitim simülasyonu içinde öğrenebiliyor. Bu yaklaşım, dil bariyerlerini ve yerel saha koşullarının farklılıklarını, özelleştirilebilir senaryolarla aşarak ihracatçı için eşsiz bir yerelleştirme esnekliği sunuyor.
Önümüzdeki 12 ila 18 aylık projeksiyonda, bu teknolojinin benimsenmesi niş bir yenilik olmaktan çıkıp, rekabet avantajı arayan AgriTech ihracatçıları için stratejik bir zorunluluğa dönüşecek. Bu dönüşümden en çok etkilenenler; satış ve pazarlama döngülerini %40’a varan oranlarda kısaltabilecek KOBİ ölçeğindeki yenilikçi makine üreticileri ile seyahat ve lojistik maliyetlerini ciddi ölçüde azaltacak büyük ölçekli tarım teknolojisi devleri olacak. Türkiye’deki mühendislik ve yazılım yetenekleri, özellikle yerli AgriTech firmalarının küresel pazarlara daha agresif açılması için bu sanal köprüyü kurmada kritik bir rol oynayabilir. Ancak en büyük risk, bu sanal deneyimlerin kalitesi ile müşterinin donanım ve internet altyapısı arasındaki potansiyel uyumsuzluklar ve veri güvenliği endişeleri olarak öne çıkıyor.
